سعدیِ جان چه خوش گفته :


نِگه کرد باز آسمان سویِ من

فرو شُست گَرد غم از روی من

خدای ار به حکمت ببندد دری

گشاید به فضل و کرم دیگری


+ برای حال خوبِ الانم نسبت به دیشب شکر

+ وجود یه آدمایی چقدر به موقع و خوبه تا همون خستگی روح و روانو بشوره و ببره و بشه جبران 

همه ی نداشته ها :)

+ یادم باشه هیچوقت حکمت خدا رو دست کم نگیرم